กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 369 ดั่งฝัน
เวินจือจืออ้าแขนทั้งสองข้าง กอดอวี๋ชิงฮวนเอาไว้
ในชั่วพริบตานั้น ร่างกายของอวี๋ชิงฮวนพลันแข็งเกร็ง
เพราะตั้งแต่เริ่มจำความได้ ทุกคนที่พบเห็นเขาล้วนแต่มีสีหน้ารังเกียจ และถอยห่างไปไกลลิบ
ทว่า ในยามนี้
ร่างกายคล้ายรับรู้ได้ถึงบางสิ่ง จึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
หยาดน้ำตาเปียกชุ่มปกเสื้อของเขา
เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้น วางลงบนด้านหลังศีรษะของนาง ลูบเบา ๆ สองครา “ไม่ร้อง…”
เวินจือจือกลั้นไว้ไม่อยู่
สิบปีแล้วนะ!