กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 355 ตลอดกาล
“ศิษย์พี่หญิง……”
เมื่อมองภาพเวินจือจือกอดเย่ชิงเสวียนร้องไห้ ชั่วพริบตานั้น เบื้องหน้าของอวี่ฉือชูก็ปรากฏภาพของคนทั้งสองเมื่อสิบปีก่อนขึ้นมา
เด็กน้อยผู้มีรอยยิ้มเจิดจ้าสดใสยิ่งกว่าแสงตะวัน
กับนางผู้ดูเย็นชา ทว่าแท้จริงแล้วกลับใจอ่อนยวบยาบจนหมดรูป
ชั่วพริบตาเดียว กาลเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปถึงสิบปีแล้วสินะ……
ภายในใจบังเกิดความทอดถอน ทว่าสิ่งที่ทำให้อวี่ฉือชูเสียใจที่สุด คือการไม่ได้อยู่เคียงข้างคอยดูเจ้าหนอนน้อยเติบโต
พลันคิดถึงตรงนี้ น้ำตาของเขาก็เริ่มไหลทะลักออกมาเยี่ยงปัสสาวะ
ครั้นได้ยินเสียง พวกของเวินจือจือก็หันหน้ากลับมามอง
กลับเห็นศิษย์พี่อวี่ฉือกำลังกอดต้นไม้พลางส่งเสียงร่ำไห้โฮ