กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 347 โดดเดี่ยว
เวินจือจือมองเห็นเงาหลังของบุรุษชุดคลุมดำผู้หนึ่ง ซึ่งอันตรธานหายไปจากสายตาของนางในชั่วพริบตา
เมื่อเห็นว่าผู้บำเพ็ญที่มามุงดูเริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเวินจือจือจึงพากันเปลี่ยนสถานที่
“ไฉนถึงสลบไปเล่า”
เวินจือจือขยับเข้าไปใกล้ พลางเพ่งมองศิษย์พี่อวี่ฉือที่พาดอยู่บนบ่าของศิษย์พี่ฉิน
“ขะ...เขาบอกว่าปะ...ปวดหัว...ก็ก็เลยสลบไป” ฉินหล่างเอ่ยพลางวางอวี่ฉือชูลงใต้ร่มเงาไม้
เวินจือจือป้อนโอสถชำระใจให้อวี่ฉือชูไปหนึ่งเม็ด ก่อนจะเดินไปข้างกายหนานเซี่ยนอันที่อยู่ด้านข้าง “ศิษย์พี่หนาน ท่านกำลังคิดสิ่งใดอยู่หรือ”
“พวกนางหรือ” หนานเซี่ยนอันทอดสายตามองไปยังพวกซูเหมยที่อยู่ไกลออกไป
สตรีเผ่าจิ้งจอกเพื่อรักษาสัญญา จึงได้ติดตามมาด้วยเช่นกัน