ตอนที่ 341 ปกป้องนาง

ตอนที่ 341 ปกป้องนาง

ในยามที่ผู้คนทั้งหลายกำลังวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของเวินจือจืออยู่นั้น เยี่ยเซียนเอ๋อร์ก็หมุนกายคิดจะจากไป ทว่ายังมิทันได้ผละไป เสียงอันไพเราะทว่าแฝงรอยเย้ยหยันสายหนึ่งพลันดังขึ้น “แม่นางเย่ เจ้ายังคิดจะฮุบไม้ดวงจิตไว้เป็นของตนเองอยู่อีกหรือไร”

เมื่อได้ยินคำพูดของซูเหมย สายตาของทุกคนต่างพร้อมเพรียงกันหันขวับไปมองเยี่ยเซียนเอ๋อร์อีกครา

ใบหน้าของเยี่ยเซียนเอ๋อร์พลันแดงก่ำขึ้นมาในพริบตาราวกับโลหิตจะหยดรินออกมาได้

“ข้า... มิได้...”

นับแต่รู้ความ นางก็รู้ว่าควรทำเช่นไรจึงจะได้มาซึ่งความชื่นชอบจากทุกคน สิ่งที่ได้รับมากที่สุดย่อมเป็นสายตาชื่นชม ริษยา และหลงใหล ทว่าวันนี้กลับเป็นวันที่นางอัปยศอดสูที่สุด

ซูเหมยเลิกคิ้ว “เช่นนั้นแม่นางเย่ยังยืนบื้ออยู่ไยเล่า”