กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 331 ความปีติยินดี
คนผู้นั้นที่อยู่เบื้องหลัง เรือนผมสีเงินผิวกายดั่งหยก ดวงตาหงส์ดำขลับลึกล้ำ ชวนให้ผู้อื่นยากจะล่วงรู้ความรู้สึกก้นบึ้งในแววตา ทว่ายามที่เขาทอดมองมายังเจ้า รูม่านตาที่ไร้ระลอกคลื่นคู่นั้นกลับคล้ายจะมองทะลุจุดที่เปราะบางที่สุดในใจได้ในพริบตา ทำให้เจ้ามิกล้าสบสายตาตรง ๆ
หงเชี่ยนก็เป็นเช่นนี้ ยามสายตาของนางเลื่อนไปมองใบหน้าอันประณีตงดงามของเขา ใบหน้าก็พลันซับสีเลือดฝาดระเรื่อไปทั่ว ทั้งยังส่งเสียงเรียกอย่างออดอ้อนอีกคำรบ “เต้าจวิน”
ในน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความยั่วยวนและเสน่ห์เย้ายวน ผู้มีเจตจำนงอ่อนแอเพียงได้ฟังก็แทบแข้งขาอ่อนแรง