ตอนที่ 305 มันเห็นเจ้าเป็นสมบัติล้ำค่าไปแล้ว

ตอนที่ 305 มันเห็นเจ้าเป็นสมบัติล้ำค่าไปแล้ว

ยามนั้นอาจือก็พรรณนาเช่นนั้นจริง ๆ

ดูสิ ท่าทางบริสุทธิ์งดงามของนางช่างละม้ายคล้ายดอกบัวขาวที่ผลิบานอย่างเงียบสงบในสระน้ำ ผุดผ่องเหนือบึงโคลนโดยแท้

ภายหลังพอนางได้ยินผู้คนเปรียบเปรยคนเป็นดอกบัวขาวก็รู้สึกประหลาดพิกลขึ้นมา

ทุกคนต่างเป็นผู้บำเพ็ญ เสียงหลุดขำพรืดนั้นของเจียงซุ่ยยวนจึงดึงดูดความสนใจของผู้คนไม่น้อย

หนานเนี่ยนก็มองมาทางนี้เช่นกัน

เจียงซุ่ยยวนกลัวจะก่อเรื่อง จึงรีบหันไปพูดกับเวินจือจือ “เจ้ามาเกาข้าทำไมกันเล่า!”

เวินจือจือตอบสนองรวดเร็วยิ่งนัก “ข้าเรียกเจ้าตั้งหลายเสียงเจ้าก็ไม่ขานรับเลยนี่...”