ตอนที่ 300 เกล็ดย้อนของนาง

ตอนที่ 300 เกล็ดย้อนของนาง

เวินจือจือเข้าใจความหมายของศิษย์พี่ฉินได้ในพริบตาจริง ๆ

ความหมายของเขาก็คือ แม้จะลืมนางไปแล้ว ทว่ากลับรู้สึกเหมือนทำสิ่งใดหายไป เพียงแต่หาอย่างไรก็หาไม่พบ...

การไปเมืองเยี่ยนอันก็คงเป็นเพราะนางเป็นผู้บำเพ็ญสายครัวกระมัง!

เมืองเยี่ยนอันเป็นเมืองที่มีผู้บำเพ็ญสายครัวมากที่สุด

จมูกของเวินจือจือเริ่มแสบขึดขึ้นมาอีกครา

นางย่นจมูกพลางขยี้เบา ๆ “เช่นนั้นศิษย์พี่ฉินรั้งอยู่ที่เมืองเยี่ยนอันกี่ปีหรือ แล้วเหตุใดจึงไปอยู่กับเผ่าหมีได้เล่า”

ฉินหล่างกัดขาแกะ จากนั้นก็หักนิ้วมือ เวินจือจือเห็นเขาหักนิ้วไปหกนิ้ว

เขาตามหาอยู่ที่เมืองเยี่ยนอันถึงหกปี...