ตอนที่ 296 ขอโทษนะ

ตอนที่ 296 ขอโทษนะ

“เจ้ารนหาที่ตายเอง!” สยงเฟิงที่อยู่ด้านหลังแผดเสียงคำราม พลุ่งตัวเข้าหาบันไดเหยียบเซียน!

บรรดายอดฝีมือเผ่าหมีคนอื่น ๆ ต่างก็พากันพุ่งขึ้นสู่บันไดเหยียบเซียน

ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์และเผ่าอสูรตนอื่น ๆ ชำเลืองมองกระบี่แตกหักกลางเวหาคราหนึ่ง แล้วก็ชำเลืองมองบันไดเหยียบเซียนอีกคราหนึ่ง

หนึ่งคนหนึ่งกระบี่นี้โผล่มาจากหนใดกันแน่?

บนบันไดเหยียบเซียน สยงหลู่ เซี่ยหวน และมู่ซิงเฉินทั้งสามคนขึ้นไปถึงชั้นที่หกร้อยขึ้นไปแล้ว

สยงหลู่เหงื่อกาฬผุดท่วมศีรษะ ใบหน้าซีดขาว เส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามลำคอและขมับ

เห็นได้ชัดว่าชั้นที่หกร้อยคือขีดจำกัดของเขาแล้ว

ส่วนเซี่ยหวนกับมู่ซิงเฉินทั้งสองคนนอกจากความเร็วจะไม่เร็วเท่าก่อนหน้านี้ สีหน้ากลับยังคงไม่เปลี่ยนแปร

ทั้งสองคนอยู่สูงกว่าสยงหลู่ไม่กี่ชั้น ทว่ามิได้ก้าวเดินขึ้นต่อไป