ตอนที่ 278 หวีผม

ตอนที่ 278 หวีผม

หลังจากเวินจือจือบำเพ็ญเพียรแล้ว ก็นึกวาดแผ่นยันต์ต่อ ครั้นรู้สึกเหนื่อยล้าเล็กน้อย จึงค่อยเอนกายนอนหลับบนเตียงหินไปครู่หนึ่ง

ยามลืมตาขึ้นมา ท้องฟ้าภายนอกเพิ่งจะสว่างรำไร

เวินจือจือเดินขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้น

นางนั่งอยู่ริมหน้าผา แกว่งเท้าเปล่าสองข้างไปมา ทั้งยังหยิบแถบผ้าแพรในมือขึ้นมาเล่นเพลิน ๆ

เพียงนิ้วมือขยับ แพรแดงเหินสวรรค์สีแดงชาดก็ถูกผูกเป็นโบผีเสื้อแสนประณีต

สายลมยามรุ่งอรุณพัดผ่าน เส้นผมดำขลับที่ทิ้งตัวระบ่าของเวินจือจือพลันพลิ้วไหวแผ่วเบา

การกระทำที่กำลังหยอกล้อกับแพรแดงเหินสวรรค์ชะงักลง นางเงยหน้าขึ้นมองไปเบื้องหน้า