เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 274 แปดเดือนต่อมา
โลกมนุษย์เข้าสู่เดือนหก ทว่าโลกบำเพ็ญเซียนยังคงสี่ฤดูดั่งวสันต์
เมืองชางกู่แห่งมณฑลเป่ย
“ช่วงนี้กองทัพมารพ่ายแพ้ถอยร่นต่อเนื่อง จอมมารฉือเทียนเฉินก็ได้รับบาดเจ็บ พวกเราสมควรกลับมณฑลหนานได้แล้วหรือไม่” เซียวจิงรวบแขนเสื้อพลางเอ่ยขึ้น
“สำนักกระบี่มีผู้อาวุโสทะลวงผ่านระดับทารกก่อกำเนิดอีกสองท่าน อาการบาดเจ็บของเจ้านิกายซุนก็หายสนิทแล้ว มีสำนักกระบี่คอยเฝ้าอยู่ ขอเพียงสำนักลั่วอวิ๋นไม่ก่อเรื่องแผลง ๆ ขึ้นมา มณฑลเป่ยในยามนี้ก็นับว่าปลอดภัยยิ่งนัก” ซูหลิงเอ่ย
“จะว่าไปแล้ว ผู้อาวุโสทั้งสองท่านของสำนักกระบี่ทะลวงผ่านได้อย่างไรกัน เหตุใดจึงไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย”
“ก็เพราะไม่มีความเคลื่อนไหวนั่นแหละ ฉือเทียนเฉินถึงไม่ได้ระวังตัว จนต้องเสียเปรียบครั้งใหญ่ไปอย่างไรเล่า”