กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 263 หยอกเย้าเคล้าเสียงหัวเราะ
สำนักอวิ๋นหลาน
ดินแดนหวงห้าม
บนโขดหินใหญ่มีร่างหนึ่งนอนเอกเขนกอยู่
ผ้าคาดหน้าผากประดับหินหยกแดง เส้นผมดำขลับทอดสยายดุจแพรไหมสีนิล หล่อเหลาเหนือสามัญ เกียจคร้านทว่าเปี่ยมด้วยความเสรี
“จะว่าไปแล้ว พวกเรามาคอยอยู่ที่นี่เพื่ออันใดกัน” อวี่ฉือชูเอ่ยปาก พลางทอดสายตามองไปยังต้นไม้ต้นหนึ่งทางซ้ายเฉียง ๆ
บนกิ่งก้านอันหนาทึบ มีร่างหนึ่งนั่งอยู่
เท้าข้างหนึ่งห้อยแกว่งไกวอยู่กลางอากาศ อีกขาหนึ่งชันขึ้น เย่ชิงเสวียนเหลือบมองอวี่ฉือชูแวบหนึ่ง “อย่าพูดจาไร้สาระ”