กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 246 ยามฟุ้งซ่านจงพาตนเองให้วุ่นเข้าไว้
ไป๋เฟยเฟยเดินกลับมายังท้องถนน
ม่านราตรีเริ่มโรยตัว ทว่าเมืองชางกู่ในยามพลบค่ำกลับมิได้เงียบเหงาลงเพราะแสงสายัณห์เลือนหาย ผู้คนที่ออกมาเดินเที่ยวตลาดกลางคืนยิ่งมายิ่งเนืองแน่น
สายลมพัดผ่าน โคมแดงหน้าร้านรวงริมทางส่ายไหวเบา ๆ แสงเทียนด้านในพลอยริบหรี่วูบวาบตามไปด้วย
“ขนมแป้งย่างแสนอร่อยจ้า……”
“เถ้าแก่ เอาขนมแป้งย่างให้ข้าสามชิ้น……”
“ได้เลยขอรับ!”
บุรุษผู้มีแรงกดดันดุจกระบี่อดมิได้ที่จะชะงักฝีเท้าลง
ครั้นเด็กน้อยหลายคนที่ซื้อขนมแป้งย่างวิ่งจากไป ชายวัยกลางคนผิวคล้ำจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “สหายเต๋าจะซื้อไปลิ้มลองสักชิ้นหรือไม่”
ไป๋เฟยเฟยถอนสายตาที่จดจ้องมิกระพริบคู่นั้นกลับมา พลันคืนสู่ท่าทีเย็นชาดุจเดิมแล้วสาวเท้าเดินจากไป