กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 233 กินผลไขกระดูกม่วง
เจ้าตระกูลหลิ่วสอดสองมือไว้ในแขนเสื้อ เอ่ยตอบว่า “หากไม่ทำ ชั่วชีวิตนี้เจ้าก็คงเอาแต่คิดคำนึงถึงเขา คะนึงหาแต่เขา มิสู้ลองพยายามดูสักตั้ง”
ดวงตาของเจียงซุ่ยยวนพลันเปล่งประกายระยิบระยับในชั่วพริบตา
“ท่านพ่อ!” หลิ่วเหวินมีสีหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
เจ้าตระกูลหลิ่วแย้มยิ้ม “เมื่อครั้งยังเยาว์วัย ผู้ใดบ้างเล่าไม่เคยทำเรื่องโง่เขลามาสักสองสามเรื่อง จริงหรือไม่”
“ท่านลุงใหญ่กล่าวได้ถูกต้องยิ่งนักเจ้าค่ะ~” เจียงซุ่ยยวนซบศีรษะลงบนบ่าของเจ้าตระกูลหลิ่ว ยิ้มร่าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข