กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 ริษยาเจ้าคนที่เจ็ด
ในช่วงแรกเริ่มนั้นเวินจือจือพบว่ายามที่อวี๋ชิงฮวนแย้มยิ้มจะดูแข็งทื่ออยู่บ้าง ราวกับให้ความรู้สึกของคนที่ไม่รู้ว่าควรจะยิ้มอย่างไร และคงไม่เคยยิ้มมาก่อนเป็นแน่... รอจนกระทั่งนางหยอกเย้าให้เขาหัวเราะอยู่หลายครา ความรู้สึกแข็งทื่อเช่นนั้นจึงค่อยลดน้อยถอยลงไปมาก ทว่าเขาก็ยังมิอาจหัวเราะร่าเริงอย่างเปิดเผยยามพานพบเรื่องน่ายินดีเช่นเดียวกับพวกนางได้
เมื่อนึกเชื่อมโยงไปถึงชาติกำเนิดของเขาแล้ว เวินจือจือก็รู้สึกปวดใจอยู่บ้าง
อวี๋ชิงฮวนก้มหน้ามองดูเวินจือจือพลางแย้มยิ้ม รอยยิ้มนั้นจริงใจยิ่งนัก ดวงตาทอประกายระยิบระยับ