กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 193 วาสนาแห่งชาตินี้
ชั่วพริบตาที่สองมือน้อย ๆ ของนางโอบรอบลำคอของหนานเซี่ยนอัน ก็รู้สึกอุ่นใจเหลือเกิน
“อาจือจือจือ...” ฉินหล่างวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในยามนี้
เมื่อครู่ฉินหล่างป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้มาโดยตลอด เวินจือจือเองก็มองเห็นเขาแล้ว
จะเปรียบเปรยอย่างไรดีเล่า ก็เหมือนกับตอนที่นางเพิ่งเข้าโรงเรียนอนุบาลเป็นครั้งแรก บรรดาผู้ปกครองที่บ้านไม่วางใจอย่างยิ่ง จึงแอบเกาะมองอยู่นอกห้องเรียนกระนั้น
ศิษย์พี่ฉินให้ความรู้สึกเช่นนี้แก่นาง
“อาจือจือจือ...”
ฉินหล่างร้องเรียกชื่อของนางซ้ำ ๆ แววตาเปี่ยมล้นด้วยความปวดใจ