กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 185 ข้าไม่ไป!
“ช่วงสายหน่อยค่อยไปเดินเล่นที่เมืองแถวนี้ดีหรือไม่”
“สถานที่เล็ก ๆ พรรค์นี้มีอันใดให้น่าเดินกันเล่า!”
“ศิษย์หญิงไม่กี่คนนั้นเอาแต่จ้องปิ่นปักผมของข้าอยู่ได้ ท่าทางบ้านนอกไม่เคยพบเห็นโลกกว้างเช่นนั้นช่างมองแล้วน่ารำคาญใจจริง ๆ”
“ปิ่นหงส์เหินเมฆาของเจ้าไม่เพียงประณีตงดงาม อีกทั้งยังเป็นอาวุธวิญญาณระดับต่ำอีกด้วย”
“เช่นนั้นข้าแลกกับเจ้า ข้าชอบโคมบุปผาซ้อนแก้วผลึกของเจ้ามากกว่า”
เหล่าศิษย์สำนักลั่วอวิ๋นพูดคุยกันราวกับไร้ผู้คนอยู่รอบข้าง
ศิษย์สำนักอวิ๋นหลานที่อยู่ใกล้ได้ยินอย่างชัดเจน มีศิษย์หญิงหลายคนสีหน้ากระอักกระอ่วนและทำตัวไม่ถูก ทว่าส่วนใหญ่กลับเป็นความรู้สึกต่ำต้อย แม้จะถูกว่ากล่าวว่าไม่เคยพบเห็นโลกกว้าง ก็ยังไม่กล้าสบตาด้วย
“นั่นมัน... อาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์นี่!”