กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 182 จากลาสำนักเสวียนหลิง
ใบหน้ายังคงเป็นใบหน้าเดิม ทว่ายามนี้เมื่อมองดู กลับดุร้ายน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าผีร้ายในหุบเขาหมื่นผีเสียอีก
“เพราะเหตุใด” จี้ชิงมองตาเวินเป่าจู ราวกับจะมองลึกเข้าไปให้ถึงก้นบึ้งหัวใจของนาง
เพียงสิ้นเสียง เขาก็ไอโขลกอย่างรุนแรง
แมลงกู่ในกายเริ่มกำเริบอีกครา
เวินเป่าจูหุบรอยยิ้มลง
คล้ายนึกสิ่งใดขึ้นได้ นัยน์ตาของนางปรากฏอารมณ์เจ็บปวดขึ้นมาสายหนึ่ง ร่างกายเกร็งแน่นจนสั่นเทา ก่อนจะเอ่ยอย่างดื้อรั้นสุดโต่ง “ไม่มีเหตุผลใดทั้งนั้น! นางสมควรตาย!”
จี้ชิงหลับตาลง “เจ้าหมดทางเยียวยาแล้ว”