เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 178 ต่อไปจะไม่ได้พบกันอีกแล้วหรือ?
ยามค่ำคืน แสงกระจ่างสาดส่องลงสู่ผืนปฐพี สายลมพัดผ่าน ใบไม้เสียดสีกันดังซ่า ๆ
ภายในถ้ำพำนัก เวินจือจือนั่งอยู่ข้างโต๊ะหิน ด้านข้างกายคือหนานเซี่ยนอัน
เส้นผมสีดำขลับยาวสลวยเกล้าขึ้นครึ่งหนึ่งด้วยปิ่นปักผมหยกสีมรกต เขาหลุบดวงตาสีหมึกต่ำลง ขนตายาวงอนสั่นไหวแผ่วเบาตามจังหวะลมหายใจ ประหนึ่งปีกผีเสื้อที่กำลังจะขยับบิน
ปลายนิ้วดุจลำเทียนของหนานเซี่ยนอันแตะลงบนอักขระอาวุธเส้นหนึ่งของอุปกรณ์เคลื่อนย้าย แล้วจึงเคาะเบา ๆ ที่อักขระอาวุธอีกสองเส้นข้าง ๆ เอ่ยบอกเล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างกัน ทั้งยังอธิบายอย่างอดทนว่าเหตุใดนางจึงเคลื่อนย้ายผิดตำแหน่ง
เวินจือจือรู้สึกเพียงว่า การได้ฟังศิษย์พี่หนานเอื้อนเอ่ยวาจาล้วนเป็นความเพลิดเพลินอย่างหนึ่ง