ตอนที่ 167 ลมฝนจวนเจียนพัดกระหน่ำ

ตอนที่ 167 ลมฝนจวนเจียนพัดกระหน่ำ

มีความผอมประเภทหนึ่งที่เรียกว่าศิษย์พี่คิดว่าเจ้าผอม!

ศิษย์พี่จ้าวออกไปรอบหนึ่ง พลางอุ้มแตงโมผ่าซีกกลับเข้ามาอีกครา “ศิษย์น้องหญิงเล็กกินให้มากหน่อย”

เวินจือจือปฏิเสธไม่ลงจริง ๆ

โลกมนุษย์ยามนี้ก็เริ่มร้อนอบอ้าวขึ้นมาแล้ว

เป็นฤดูกาลแห่งการกินแตงโม

เวินจือจือใช้ช้อนตักแตงโมกิน พลางเคี้ยวเนื้อวัวเส้นหม่าล่าตามไปอีกคำ ช่างสุขสบายใจเสียจริง!

“ศิษย์พี่จ้าว เกิดเรื่องแล้วขอรับ!” เป็นศิษย์ที่ทำงานอยู่โถงหน้า วิ่งพรวดพราดเข้ามาร้องตะโกน “พวกศิษย์พี่สวี่ได้รับบาดเจ็บ!”