กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 146 สิ่งเหล่านี้ล้วนคือความสุขทั้งนั้นเลยนะ!
เจียงฝูอวิ๋นได้สติกลับมา
เขาทอดสายตามองลงไปยังภูเขาซากกระดูกเบื้องล่าง
ลังเลอยู่ชั่วครู่ ฝีเท้าจึงทอดเหยียบลงไป
ชั่วพริบตาถัดมา กระดูกขาวเย็นเยียบเหล่านั้นต่างแย่งชิงกันเกาะกุมขาของเขาไว้ ปราณเย็นยะเยือกแล่นพล่านเข้าสู่สี่แขนขาแปดกระดูก ความเจ็บปวดถาโถมเข้าใส่ ร่างกายของเขาแทบจะผละออกจากจุดเดิมด้วยสัญชาตญาณ
สีหน้าของเจียงฝูอวิ๋นพลันตกตะลึง
ที่แท้ นางก็เพราะเจ็บปวดถึงได้ท่องชื่อรายการอาหารเสียงดังปานนั้น…
นี่ใช่ศิษย์น้องหญิงเล็กที่เขารู้จักจริงหรือ?