ตอนที่ 128 กู่โลหิตวิญญาณ

ตอนที่ 128 กู่โลหิตวิญญาณ

นี่เป็นครั้งแรกในสองชาติที่เวินจือจือได้มายังเกาะสัตว์วิญญาณ

แตกต่างจากที่จินตนาการไว้ มิใช่ความหนาวเหน็บมืดครึ้มที่เกิดจากเถาวัลย์บดบังผืนฟ้า ทว่าต้นหญ้าเขียวขจีหมู่นกเริงร่า เปี่ยมล้นด้วยพลังชีวิตเขียวชอุ่มชุ่มฉ่ำ บนท้องเวหาเบื้องสูงมีอาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์หลายตัวสยายปีกร่อนบิน ม้าสีขาวงดงาม มีปีกคู่หนึ่งสลับสีฟ้าขาว เป็นสีฟ้าอ่อน ๆ ทั่วร่างโอบล้อมด้วยแสงประกายระยิบระยับอันนุ่มนวล

“ว้าว...”

พวกเวินจือจือหลายคนต่างอุทานด้วยความอัศจรรย์ใจออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“งดงามยิ่งนัก!” เวินจือจือกล่าว

“หากข้าได้ครอบครองอาชาวิญญาณจันทร์เหมันต์สักตัว แม้ยามฝันก็คงหัวเราะจนตื่นขึ้นมาได้!” ไป๋ชิงจือกล่าว

หานหยางและเยี่ยนเฉินที่อยู่ข้างกายเขาพยักหน้าเห็นพ้องอย่างหนักแน่น