กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 124 เสื้อบุฝ้ายตัวน้อยของหนานเซี่ยนอัน
หนานเซี่ยนอันลูบผมหน้าม้าของเวินจือจือเบา ๆ ประกายอ่อนโยนในแววตางดงามราวกับเศษเพชร “บังตาแล้ว ต้องตัดให้สั้นลงหน่อย”
กล่าวจบ ก็จูงมือของเวินจือจือ เดินไปยังทิศทางที่สำนักอวิ๋นหลานตั้งอยู่
มีสายลมวสันต์พัดผ่านใบหน้า กลิ่นหอมสะอาดของดอกไม้ป่านิรนามอบอวลอยู่ที่ปลายจมูก สดชื่นซึมลึกถึงหัวใจ
สุ้มเสียงของหนานเซี่ยนอันดุจดังแว่วมาจากที่อันไกลโพ้น ค่อย ๆ ดังขึ้นข้างหูของเวินจือจือ
“มีคนผู้หนึ่งนะ เขาถูกกักขังไว้ในสถานที่ไร้แสงตะวันมาตั้งแต่ถือกำเนิด เพราะความพิเศษของร่างกายเขา คนเหล่านั้นที่ขังเขาไว้ จึงกลืนกินเลือดเนื้อของเขาทุกเมื่อเชื่อวันเพื่อธำรงความรุ่งเรืองของตระกูลเอาไว้…”