ตอนที่ 121 เซี่ยโหยวจื้อ

ตอนที่ 121 เซี่ยโหยวจื้อ

ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับไม่แม้แต่จะเหลือบแลสายตาไปมองสวีเจิ้น เขาสาวเท้าเดินตรงไปข้างหน้าทันที

ครั้นเห็นสาบเสื้อของเวินจือจือถูกย้อมด้วยโลหิตที่ไหลทะลักออกมาจากจมูกและใบหูจนแดงฉาน เขาก็ชะงักงันไปอย่างเห็นได้ชัด ทว่าชั่วครู่ต่อมาก็กลับมาตีสีหน้าไม่สบอารมณ์ดังเดิม “รีบเลือกเข้า”

วาจาทั้งสองคำนี้เปี่ยมด้วยความเผด็จการ ราวกับสามารถฉีกกระชากทุกสรรพสิ่งให้แหลกสลาย

เสียงอื้ออึงข้างหูของเวินจือจือพลันอันตรธานหายไปในพริบตา

ในม่านตาของนางสะท้อนเงาร่างของอีกฝ่าย

เกศาสีหมึกผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะ งดงามหมดจดเลิศล้ำสะคราญเมือง

“โง่เง่าไม่พอ การตอบสนองยังเชื่องช้าอีก รีบเลือกเข้าสิ!” เซี่ยหว่านหลีเอ่ยเร่งเร้าด้วยความรำคาญใจ

เวินจือจือได้สติกลับมาอย่างเหม่อลอย นางชี้นิ้วไปยังหินในมือขวาของเซี่ยหว่านหลี