กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ถังจิงจิงได้ยินคำพูดของสหายตำรวจ ในใจจึงเข้าใจว่า เดิมทีไม่ใช่เรียกเธอไปพูดคุยที่ห้องทำงานอธิการบดี แต่พาเธอไปสถานีตำรวจโดยตรง
ในใจถังจิงจิงยิ่งกระวนกระวายใจและอึดอัด เธอรู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรง แต่ไม่รู้ว่าร้ายแรงถึงขั้นไหน และไม่กล้าเอ่ยปากถามตำรวจ
สีหน้าตำรวจเคร่งขรึม จ้องถังจิงจิง สั่งให้เธอขึ้นเบาะหลังของรถตำรวจ บนรถมีคนขับประจำหนึ่งคน ตำรวจสองคนเมื่อครู่ คนหนึ่งไปนั่งที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า อีกคนนั่งอยู่ข้างกายเธอ
ถังจิงจิงนั่งอยู่ในรถตำรวจ รถแล่นอย่างราบรื่น ถังจิงจิงพลันรู้สึกเหมือนเป็นนักโทษที่ถูกคุมตัว ตลอดทางตำรวจไม่ส่งเสียง ถังจิงจิงก็นั่งอย่างตึงเครียด ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย