กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยพูดพลางเปิดกล่อง เสื้อผ้าสีม่วงอ่อนแสนประณีตที่พับไว้อย่างเรียบร้อยนอนนิ่งอยู่ภายใน ปรากฏต่อสายตาของต้วนชูเจวียน
ต้วนชูเจวียนรับหน้าที่ตัดเย็บเสื้อผ้า ทั้งยังเคยทำงานในโรงงานเสื้อผ้ามาหลายปี ได้พบเห็นผ้าและวัสดุสารพัดชนิด แต่ทันทีที่เห็นเสื้อผ้าชิ้นนี้ แววตาของเธอก็ยังอดฉายความประหลาดใจไม่ได้
แม้จะยังไม่ได้คลี่ออกดู แต่เพียงเห็นลูกไม้ตรงคอเสื้อกับวัสดุผ้าไหมที่เรียบลื่นเย็นสบาย ต้วนชูเจวียนก็รู้แล้วว่าเสื้อผ้าชิ้นนี้งามสง่าและมีราคาแพง
“ว้าว! สวยจัง ดูเป็นของระดับสูงมากเลย แต่เหมือนชุดโบราณหรือเปล่า?” ต้วนชูเจวียนยื่นนิ้วมือไปแตะผ้าเบา ๆ อย่างระมัดระวัง เธอไม่กล้าใช้มือลูบ เพราะกลัวว่าจะทำให้เสื้อผ้าเปื้อนหรือยับ