เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จงเฉิงฮ่าวรู้ว่าพนักงานต้อนรับของสถานรับรองชั้นล่างมีโทรศัพท์ให้โทรได้ ตอนนี้เป็นเวลาที่ซ่งอวิ๋นเฟยเลิกเรียนกลับมาถึงหอพัก เขาสวมชุดลำลองเตรียมลงไปโทรศัพท์ข้างล่างเพื่อรายงานว่าปลอดภัย ให้ซ่งอวิ๋นเฟยสบายใจ
จงเฉิงฮ่าวคิดว่าตนเพิ่งมาถึงใหม่ ๆ และไม่มีระดับภาษาอังกฤษ จึงสื่อสารกับชาวสหรัฐอเมริกาตามปกติไม่ได้ เขาจึงไปหาล่ามเสี่ยวหวังที่ห้องข้าง ๆ พาเขาลงไปข้างล่างด้วยกัน
จงเฉิงฮ่าวลงมาถึงข้างล่าง ได้ยินพนักงานบริการสาวชาวสหรัฐอเมริกาพูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่วด้วยความกระตือรือร้น แต่เขาทำได้เพียงยิ้ม ฟังไม่ออกและพูดไม่ได้ สื่อสารกันไม่ได้เลย โชคดีที่พาเสี่ยวหวังลงมาด้วย
ล่ามเสี่ยวหวังอธิบายจุดประสงค์ของจงเฉิงฮ่าวจนจบ พนักงานสาวชาวสหรัฐอเมริกายิ้มอย่างสุภาพ มอบโทรศัพท์ให้ในมือจงเฉิงฮ่าว และพูดประโยคหนึ่งเป็นภาษาอังกฤษว่า “เชิญใช้”