กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
รู้ว่าจงเฉิงฮ่าวเป็นคนใจดี ถึงขั้นต้องชดเชยและขอโทษสำหรับความผิดพลาดของตัวเอง แต่ซ่งเสี่ยวฟางเองก็รู้ ว่ามันเป็นเพียงการชนจนหน้าผากปูดเป็นก้อนใหญ่ ทำให้เจ็บชั่วคราวเท่านั้น น่าจะไม่ถึงขั้นร้ายแรงขนาดนั้น
“ไม่ถึงขั้นร้ายแรงขนาดนั้นหรอกมั้ง โอ๊ย ไม่มีกระจก ฉันมองตัวเองไม่เห็น” เสี่ยวฟางมองไม่เห็นสภาพบนหน้าผากจริง ๆ เธอยื่นนิ้วมือออกมา เตรียมจะแตะเบา ๆ ว่ามันใหญ่แค่ไหน
จงเฉิงฮ่าวอยู่ใกล้เธอมาก เห็นซ่งเสี่ยวฟางยกมือขึ้นจะแตะตรงนั้น จึงรีบห้ามเธอว่า “อย่าขยับ! กลัวไม่สะอาดจะติดเชื้อ” พูดพลางรีบดึงมือซ่งอวิ๋นเฟยออก