เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
จงเฉิงฮ่าวรู้ว่าซ่งอวิ๋นเฟยไม่ได้ล้อเล่น สิ่งที่พูดล้วนเป็นความจริง เขาสงสารยัยหนูอวิ๋นเฟยของเขา ที่แบกความรับผิดชอบไว้มากมายเพียงนั้น ยังทำทุกบทบาทที่ตัวเองรับผิดชอบออกมาได้อย่างจริงจัง นี่คือเด็กสาวที่ดีทั้งใจดีและเข้มแข็ง
จงเฉิงฮ่าวโอบไหล่ซ่งอวิ๋นเฟยเบา ๆ เดินไปข้างหน้าช้า ๆ สัมผัสได้ว่าภายใต้รูปร่างผอมเล็กของเธอ มีพลังงานอันยิ่งใหญ่เช่นนั้นรวมตัวอยู่
รถจอดอยู่ที่ทางแยก เมื่อใกล้ถึงทางแยกที่จะต้องเลี้ยว จงเฉิงฮ่าวดึงแขนซ่งอวิ๋นเฟยไว้ ทั้งสองหยุดลง
“ยัยหนู ฉันไม่อยากจากเธอไปเลยจริง ๆ” จงเฉิงฮ่าวกระซิบเบา ๆ ข้างหูซ่งอวิ๋นเฟย เอ่ยคำหวานในใจออกมา
“ก็แค่จากไปช่วงหนึ่งไม่ใช่หรือ? ไม่ใช่เลิกกันสักหน่อย” ซ่งอวิ๋นเฟยได้ยินแล้ว จริง ๆ ในใจสะเทือนใจมาก แต่แกล้งพูดให้เบา ๆ อย่างนั้น