ตอนที่ 337 แฟชั่นที่ใช้ได้จริง เวทีรูปตัวที

“เด็กสาว หิวก็รีบกินสิ คราวหน้าพี่ชายจะซื้อให้กินอีก ดีไหม?” ช่างอู๋ยิ้มมองซ่งอวิ๋นเฟย พลางแกล้งพูดหยอกเธอ

ซ่งอวิ๋นเฟยได้ยินช่างอู๋พูดเช่นนั้น ก็ชำเลืองตามองเขา “ฮึ! ฉวยโอกาสกับฉันนะ อะไรเด็กสาว ฉันเป็นสาวเต็มตัวแล้ว”

ทั้งสองหัวเราะฮ่า ๆ กันพักหนึ่ง ช่างอู๋กลับไปนั่งหลังโต๊ะทำงาน เขาพูดว่า “เอาละ รีบกินเถอะ ให้เวลาหกนาที พอดีฉันต้องแก้แบบออกแบบเล็กน้อย เธอกินไปเรื่อย ๆ”

ซ่งอวิ๋นเฟยเข้าใจ นี่เป็นเพราะช่างอู๋รู้ว่าถูกคนมองตอนกินอาหารจะรู้สึกเขิน อาจเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เธอรู้สึกกระอักกระอ่วน เขาจึงไปแก้แบบ

ซ่งอวิ๋นเฟยยิ้ม ในใจเธอรู้สึกว่าช่างอู๋คนนี้เป็นคนช่างสังเกตและเอาใจใส่จริง ๆ ไม่ใช่แค่ในเรื่องงาน แม้ในชีวิตประจำวันการมีเพื่อนดี ๆ แบบนี้ก็เป็นเรื่องที่ดีมาก