กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เมื่อมาถึงประตูใหญ่โรงเรียน เป็นช่วงที่เพื่อนร่วมชั้นท้องถิ่นจำนวนมากกำลังรีบมาเรียนที่โรงเรียนพอดี เพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่รู้จักซ่งอวิ๋นเฟยเดินเข้ามาทักทายเธอพร้อมรอยยิ้ม แต่สายตากลับไม่อาจละไปจากชายหนุ่มรูปงามจงเฉิงฮ่าวที่นั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ
“ไปกันเถอะ พวกเราเข้าไปด้วยกันเลย เสี่ยวเป้ย” ซ่งอวิ๋นเฟยถือกระเป๋านักเรียนด้วยมือข้างหนึ่ง มืออีกข้างกอดแขนของเด็กสาวที่ชื่อเสี่ยวเป้ย พลางพูดพร้อมยิ้ม
ซ่งอวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงสายตาของเสี่ยวเป้ยที่จ้องจงเฉิงฮ่าวไม่หยุด ไม่ยอมละสายตาไปง่าย ๆ แม้จะเดินตามซ่งอวิ๋นเฟยมาแล้วหลายก้าว ก็ยังหันกลับไปมองบ่อย ๆ