ตอนที่ 312 หยกดีชั้นเลิศ

ซ่งอวิ๋นเฟยตกใจร้องเสียงหลง “โอ๊ย! รีบปล่อยฉันลงเถอะ ไม่ต้องอุ้มหรอก หนักจะตาย”

จงเฉิงฮ่าวอุ้มซ่งอวิ๋นเฟยเดินอย่างมั่นคง “หัดให้ความร่วมมือหน่อยสิ กอดคอให้แน่น”

ซ่งอวิ๋นเฟยเพิ่งนึกได้ รีบยื่นแขนออกไปกอดคอและไหล่จงเฉิงฮ่าวให้แน่น ไม่ส่งเสียงอีก

จงเฉิงฮ่าวรู้ว่ายัยหนูอวิ๋นเฟยยุ่งมาก ยังมีงานด้านธุรกิจเสื้อผ้าของเธออีกมาก เขาเองไม่เข้าใจและช่วยอะไรไม่ได้ จึงอุ้มเธอเดินกลับไป

ซ่งอวิ๋นเฟยถูกอุ้มแนบอยู่ที่อก ได้รับการปฏิบัติอย่างดีราวกับนางฟ้าน้อย จู่ ๆ เธอก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา จึงเบะปากน้อย ๆ แกล้งถามจงเฉิงฮ่าวว่า “ฉันนึกขึ้นได้อีกแล้ว คุณผู้หญิงลูกสาวบ้านเลขาธิการเมิ่งคนนั้น นายเคยอุ้มเธอเดินแบบนี้ไหม? พูดมา สารภาพมาตามจริง!”