กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ถามมาเลย มีอะไรก็ถามได้ตามสบาย ฉันจะตั้งใจฟังอย่างเคารพ และพูดออกมาอย่างไม่ปิดบัง” จงเฉิงฮ่าวทำท่าทางซื่อตรงอยู่ในกฎเกณฑ์
“เช้าวันนี้แต่เช้า คุณยุ่งอะไรอยู่หรือ?” ซ่งอวิ๋นเฟยจ้องตาจงเฉิงฮ่าว ผู้คนว่ากันว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ ดูว่าสายตาของเขาจะหลบหรือไม่ ก็รู้ว่าเขาพูดตามจริงหรือโกหก
จงเฉิงฮ่าวนึกทบทวนเรื่องเมื่อเช้า จู่ ๆ ก็ชะงักไปนิดหนึ่ง เขาดูเหมือนจะเข้าใจขึ้นมา อารมณ์ของยัยหนูอวิ๋นเฟยคนนี้ หรือว่าเกี่ยวข้องกับตัวเองจริง ๆ? เกี่ยวข้องกับการที่เมื่อเช้าเขาพาเมิ่งหลานไปเยี่ยมชมเขตที่พักกองทัพหรือ?