ตอนที่ 298 เรื่องเหลือเชื่อ

จงเฉิงฮ่าวก็เห็นเหมือนกัน มันค่อนข้างรุนแรงจริง ๆ ในหอพักไม่มีของสำหรับฆ่าเชื้อและห้ามเลือด ต้องไปเอาที่ห้องพยาบาลทหาร

จงเฉิงฮ่าวเห็นเมิ่งหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าดูเจ็บปวดน่าสงสาร จึงรีบพูดว่า “งั้นเอาแบบนี้ หอพักไม่มียาแก้อักเสบกับยาห้ามเลือด ฉันจะไปห้องพยาบาลทหารหยิบมาหน่อย คุณรออยู่ที่นี่”

เมิ่งหลานคิดอยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีทางอื่น ได้แต่ทำแบบนี้ จึงพยักหน้าพูดว่า “พี่เฉิงฮ่าว รีบกลับมาเร็ว ๆ นะ ฉันรอคุณอยู่”

จงเฉิงฮ่าวรินน้ำให้เมิ่งหลานหนึ่งแก้ว วางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ แล้วก็รีบออกจากห้องไป