บทที่สองร้อยเก้าสิบห้า เผชิญหน้าลูกสาวตระกูลเมิ่งตามลำพัง

จงเฉิงฮ่าวรับสายเสร็จ กลับมาที่หอพัก เปลี่ยนชุดลำลองหนึ่งชุด ล้างหน้าล้างตาแบบง่าย ๆ แล้วก็เดินมุ่งไปทางหน้าประตูใหญ่ค่ายทหาร

ตลอดทาง จงเฉิงฮ่าวคิดว่า การต้องเผชิญหน้ากับเมิ่งหลานคุณผู้หญิง ลูกสาวของเลขาธิการเมิ่งคนนี้ตามลำพัง เขารู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ตลอด เจอกันแค่ครั้งเดียว ไม่สนิทกันเลย อีกทั้งยังเป็นเด็กผู้หญิง ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้ว่าจะพูดคุยอย่างไรดี

จงเฉิงฮ่าวคลุกคลีอยู่ในค่ายทหารทั้งวัน นาน ๆ จะเห็นทหารหญิงสักที ทหารหญิงสายศิลปวัฒนธรรมก็มีอยู่ แต่ก็แทบไม่เคยได้ใกล้ชิดสัมผัส ความสัมพันธ์กับผู้หญิง จงเฉิงฮ่าวอยู่ในสภาพที่รักษาระยะห่างมาตลอด ยังไม่เคยใกล้ชิดกับเด็กผู้หญิงคนอื่นตามลำพังเลย นอกจากซ่งอวิ๋นเฟย