กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยไม่ได้กันเขาไว้ มือใหญ่ที่อบอุ่นของจงเฉิงฮ่าวก็แตะลงบนหน้าท้องแบนราบของซ่งอวิ๋นเฟยโดยตรง วางไว้ตรงนั้นโดยไม่ขยับอีก
“ทำไมท้องเย็นขนาดนี้? เย็นเฉียบเลย” จงเฉิงฮ่าวมองซ่งอวิ๋นเฟย พลางพูดอย่างกังวล “ไม่แปลกที่ท้องจะปวด ดูท่าเธอไปเรียนต้องพกกระเป๋าน้ำร้อนไปโรงเรียนสักใบ ไม่อย่างนั้นกลางคืนจะหลับได้อย่างไร?”
ซ่งอวิ๋นเฟยพยักหน้า คิดดูแล้วก็จริง เฉิงฮ่าวพี่ชายคิดรอบคอบกว่า ตัวเองมีหลายครั้งกลางคืนเท้าเย็นจนนอนไม่หลับ ห่มผ้าเพิ่มอีกผืนก็ยังไม่พออุ่น ถ้ามีกระเป๋าน้ำร้อนสักใบ ก็คงนอนหลับได้สบายใจแน่