กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
การประชุมดำเนินต่อไปอีกราวสิบกว่านาทีก็จบลง ทุกคนแยกย้ายออกจากห้องประชุมกันเป็นกลุ่ม ๆ ถังจงเฉิงอยากเดินเร็วขึ้นอีกหน่อยเพื่อตามเสนาธิการใหญ่หูให้ทัน แต่ไม่คิดว่าเสนาธิการใหญ่หูครั้งนี้จะเดินเร็วมาก ราวกับกำลังรีบเวลาไปทำธุระด่วนอะไรบางอย่าง เดินตรงไปยังห้องทำงาน
ในห้องทำงาน นายกเทศมนตรีจงกับจงเฉิงฮ่าวกอดกันแน่นสนิท เป็นเวลาหลายนาทีเต็ม จงเฉิงฮ่าวลำคอสะอึกสะอื้น พูดไม่ออก น้ำตาไหลเงียบ ๆ ลงบนบ่าของพ่อ
ในห้องทำงานมีเพียงสองคน นายกเทศมนตรีจงร้องไห้ออกเสียงแล้ว “เฉิงฮ่าว ลูกของพ่อ! ลูกต้องทนลำบากมาแล้ว!”
จงเฉิงฮ่าวซบอยู่บนบ่าของพ่อ พึมพำเรียกเบา ๆ ว่า “พ่อ!”