กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
บนใบหน้าของซ่งอวิ๋นเฟยเดิมทีมีเพียงความสงสัยและความโกรธเกรี้ยว ฟังคำพูดไร้เหตุผลของอธิการบดีเจียงชุดหนึ่งแล้วก็ยิ่งโกรธมากขึ้น นางยืดอกเงยหน้าขึ้น อดไม่ได้ที่จะเผชิญหน้ากับอธิการบดีเจียงเสียงดัง “อธิการบดีเจียง ในฐานะที่ท่านเป็นผู้นำของมหาวิทยาลัย ฉันอยากถามสักหน่อยว่า ฉันไปรบกวนการเรียนปกติของเพื่อนร่วมชั้นคนไหน แล้วก็ทำให้บรรยากาศของมหาวิทยาลัยปั่นป่วนตรงไหน?”
อธิการบดีเจียงยังไม่รู้จะตอบอย่างไร ซ่งอวิ๋นเฟยก็ฉวยไมโครโฟนจากมืออธิการบดีเจียงไปเลย เดินไปข้างหน้าเวทีหลายก้าว หันหน้าเข้าหาครูและเพื่อนร่วมชั้นจำนวนมากใต้เวที กล่าวด้วยเสียงดังและชอบธรรมว่า