กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ถังจิงจิงหยิบโทรศัพท์ในห้องขึ้นมา โทรหาหวังหมิงพี่ชาย หลังดังไปหลายครั้ง ก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยของหวังหมิง “ฮัลโหล~!”
ถังจิงจิงแทบไม่ค่อยโทรหาหวังหมิง จึงตื่นเต้นและไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง เธอเรียกด้วยเสียงเบา “ฉันเอง หวังหมิงพี่ชาย”
“โอ๊ะ จิงจิงนี่เอง เลิกเรียนแล้วหรือ มีอะไรหรือเปล่า” เมื่อหวังหมิงได้ยินว่าเป็นถังจิงจิง น้ำเสียงก็อ่อนโยนขึ้นมาก
“ไม่มีอะไร แค่ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว อยากเจอหวังหมิงพี่ชายสักหน่อย” ถังจิงจิงเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะรวบรวมความกล้าพูดประโยคที่เธอคิดว่าหวานเลี่ยนออกมา