กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เมื่อเห็นซ่งอวิ๋นเฟยในยามนี้ ต่างจากความมีเหตุผลและความสงวนท่าทีตามปกติอย่างสิ้นเชิง เธอเกาะเขาแน่นอย่างอ่อนหวานน่าเอ็นดู หานเจิ้งเลี่ยงอยากยกแขนขึ้นกอดซ่งอวิ๋นเฟยไว้ในอ้อมอกหลายครั้ง แต่เขาไม่อยากให้ซ่งอวิ๋นเฟยคิดว่าเขาฉวยโอกาสตอนเธอลำบาก
หากเกิดภาพจำแบบนั้นขึ้น ต่อไปแม้แต่จะเป็นเพื่อนกันก็คงทำไม่ได้ เพื่อให้ได้รับความรู้สึกดีจากซ่งอวิ๋นเฟยไปนาน ๆ และไม่ให้เธอมีภาพจำที่ไม่ดีต่อเขา หานเจิ้งเลี่ยงจึงอดทนต่อแรงกระตุ้นที่อยากจะกอดเธอไว้ในอ้อมอกเองตลอดมา