ตอนที่ 216 หนุ่มสดใสจากกว่างตุ้ง

ซ่งอวิ๋นเฟยเห็นว่าไม่รู้จัก จึงถอยไปยืนข้าง ๆ หมายจะเปิดทาง เพราะชายหนุ่มคนนี้ถือของกินมาด้วย ซ่งอวิ๋นเฟยอดมองหลายครั้งไม่ได้ พบว่าชายหนุ่มคนนี้คือคนที่ช่วงนี้มักอ่านหนังสือจนดึกดื่น

รูปร่างดูสูงใหญ่เพรียวบาง ที่สำคัญคือใบหน้าเปี่ยมแสงแดด ราวกับว่ายังยิ้มให้ซ่งอวิ๋นเฟยด้วย ซ่งอวิ๋นเฟยเกือบจะทักทายเขาเองแล้ว ถือเสียว่าเขามีขนมปังหลายชิ้น

ตอนนี้ ชายหนุ่มเดินเข้ามา ยิ้มมองซ่งอวิ๋นเฟยอย่างกระตือรือร้น แล้วพูดอย่างสงบว่า “เพื่อนร่วมชั้นอวิ๋นเฟย คุณคงยังไม่กินข้าวใช่ไหม ผมซื้อขนมปังมาหลายชิ้นเกินไป พวกเรากินด้วยกันเถอะ”