กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยได้ยินคำพูดของครูเจิ้ง จึงเอ่ยอย่างสุภาพว่า “ได้สิ” พอพูดจบ ซ่งอวิ๋นเฟยเพิ่งก้าวพ้นประตูห้องทำงาน ด้านหลังครูเจิ้งก็เดินตามออกมา พลางล็อกประตูให้ ทั้งสองคนพูดคุยกันไป พลางเดินไปตามระเบียงอาคารมุ่งสู่บันได
เวลานี้ ถังจิงจิงที่ซ่อนอยู่หลังเสาตลอดเพิ่งผ่อนลมหายใจออกมา นางเห็นกับตาว่าซ่งอวิ๋นเฟยเข้าไปในห้องทำงานของผู้อำนวยการเจิ้ง การเข้าไปครั้งนี้ต่างจากปกติ แต่ก่อนจ้องอยู่ราวครึ่งชั่วโมงก็ออกมาแล้ว ครั้งนี้ไม่เห็นใครออกมานาน ถังจิงจิงยังคิดว่าตัวเองดูผิดไป