ตอนที่ 197 คิดถึงบ้านแล้ว

“ถูกครูเหยียนอุ้มเดินไปส่งห้องแพทย์ประจำโรงเรียนจริง ๆ หรือ นั่นช่างมีความสุขจริง ๆ ตอนแรกที่ฉันได้ยิน ยังนึกว่าพวกเธอพูดเล่น”

เสียงอีกคนดังขึ้น ซ่งอวิ๋นเฟยฟังไม่ออกว่าใครพูด แต่คราวนี้ถือว่าเข้าใจแล้ว ไม่อย่างนั้นคงยังถูกปิดหูปิดตา

ที่แท้ก็เป็นเรื่องที่หลังจากล้มในห้องเต้นรำ ครูเหยียนบังเอิญเดินผ่านมา จึงอุ้มเธอไปห้องพยาบาล แต่ตอนนั้นเจ็บหนักจริง ๆ เดินไม่ได้ ออกแรงไม่ได้ ครูเหยียนใจดี ส่วนความคิดของพวกเด็กผู้หญิงกลุ่มนั้นก็เกินไปจริง ๆ