ตอนที่ 170 คำอวยพรแด่เธอ

แม้จะห่างไกลกันเพียงใด ซ่งอวิ๋นเฟยก็ยังสัมผัสได้ถึงความคาดหวังที่พวกเขามีต่อเธอ

ในชั่วพริบตานั้น เธอถึงกับรู้สึกว่ามือแทบจะกำโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ แต่ไม่นานก็ตั้งสติได้

“ขอบคุณพวกคุณ…” ซ่งอวิ๋นเฟยรู้สึกปลายจมูกบาดใจ หางตามีความชื้นเล็กน้อย แต่ในใจกลับหนักอึ้ง

“เฟยเฟย นี่คือคำอวยพรจากพวกเรา เธอต้องสู้ให้เต็มที่นะ ถึงฉลองตรุษจีนปีหน้า พวกเราจะกลับมาเฉลิมฉลองให้เธออย่างดี”

พี่หงที่อยู่อีกฝั่งสายยิ้มจนตาหยี หันไปพูดกับจงหมิงว่า “ต้องให้จงหมิงห่ออั่งเปาใหญ่ ๆ ให้เธอฉลองเทศกาลให้ดี ๆ แน่”