เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยเห็นพี่ใหญ่จงหมิงระบายความในใจเช่นนี้ จึงยิ้มและแกล้งหยอกว่า “พี่ใหญ่จง ฉันเดาว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับสาวสวยคนหนึ่งแน่ ใช่ไหม”
จงหมิงได้ยินคำพูดของซ่งอวิ๋นเฟย สีหน้าปรากฏรอยยิ้มแห่งความทรงจำ เขาพยักหน้า เปิดใจ เล่าเรื่องในอดีตที่ไม่ค่อยมีใครรู้ให้ซ่งอวิ๋นเฟยฟัง
ซ่งอวิ๋นเฟยฟังไปถึงตอนหลัง คนรักสองคนที่รักกันถูกพ่อแม่บังคับให้แยกจากกันอย่างโหดร้าย ซ่งอวิ๋นเฟยรู้สึกเศร้ากับเรื่องของพี่ใหญ่จงหมิง เธอมองพี่ใหญ่จงหมิงข้างกายที่จมอยู่ในความทรงจำทั้งขัดแย้งและขมขื่น บนใบหน้าสุภาพที่สวมแว่นกลับเต็มไปด้วยความเหม่อลอยและสูญเสีย
ซ่งอวิ๋นเฟยไม่คิดว่าบุคคลที่โด่งดังในวงการธุรกิจผู้นี้ยังมีด้านที่ไม่ค่อยมีใครรู้ ที่ถูกความรักกักขังเช่นนี้ ซ่งอวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังและความเจ็บปวดที่ฝังลึกในกระดูกของจงหมิง