กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“โอ้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!” เติ้งเหม่ยฟางเพิ่งนึกออก “งั้นก็จริงด้วยสินะ ต่อไปถ้าแต่งงานจัดงานมงคล ฉันต้องได้นั่งหัวโต๊ะแน่ ๆ”
พวกเขาหลายคนจอดรถ แล้วเข้าไปในร้านอาหารใกล้สถานีรถไฟ สั่งอาหารมาหลายจานอย่างตามสบาย กินมื้อเที่ยงวันง่าย ๆ แล้วก็เข้าไปในสถานี
นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งอวิ๋นเฟยโดยสารรถไฟ สำหรับซ่งอวิ๋นเฟยที่ไม่เคยออกเดินทางไกล ทุกสิ่งทุกอย่างช่างแปลกใหม่
สถานีรถไฟมีผู้คนเดินไปมาเนืองแน่น ทุกคนแบกสัมภาระ มีท่าทางรีบเร่งเดินทาง ฟังสำเนียงการพูดของทุกคนก็พอจับได้ว่า ส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น อีกส่วนน้อยเป็นผู้มาเยือนจากที่อื่น