ตอนที่ 112 แรงฮึดที่ไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

ต้วนชูเจวียนนึกย้อนถึงลูกสาวซ่งอวิ๋นเฟย ตั้งแต่กระบวนการเติบโตตั้งแต่อายุน้อย เพราะสภาพครอบครัวไม่ดี อดีตสามีซ่งกั๋วต้งต่อสองแม่ลูกไม่ตีก็ด่าทอ ไม่เคยทิ้งรอยยิ้มอบอุ่นไว้เลยในบ้านนี้ ตัวเองจึงมีแต่ใบหน้าเศร้าหมองทั้งวัน และไม่มีใจจะสั่งสอนให้เธอเติบโตเป็นคนเก่งจริง ๆ

เริ่มตั้งแต่เมื่อไรที่ซ่งอวิ๋นเฟยเติบโตขึ้นจริง ๆ และในกระดูกมีแรงฮึดแบบไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมจำนน? ต้วนชูเจวียนนึกทบทวน ดูเหมือนจะเป็นในช่วงสองปีนี้ ตอนที่ลูกสาวเรียนมอห้าและมอหก

ถ้าตามความคิดดั้งเดิมของตัวเอง แน่นอนว่าจะไม่เลือกหย่าร้าง เพื่อเด็กก็ดี เพื่อชื่อเสียงก็ดี ก็อยากใช้ชีวิตทั้งชาติแบบยอมจำนน