กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“นั่นสิ ฉันก็ว่าอร่อยมากเลย เป็นไง พอใจไหม” ซ่งอวิ๋นเฟยถามอย่างภูมิใจ
“ให้ 120 คะแนน เต็มที่เลย ภรรยาของผมเหนื่อยแล้ว” จงเฉิงฮ่าวแกล้งทำเป็นจริงจังพูด
“ใครเป็นภรรยานาย ยังไม่ใช่เลย อย่าเรียกมั่ว” ซ่งอวิ๋นเฟยมองจงเฉิงฮ่าวแวบหนึ่งแล้วยิ้มพูด
“ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเป็น ผมซ้อมบทชีวิตในอนาคตไว้ก่อน”
สองคนพูดคุยหยอกล้อไปกินข้าวไป ไม่นานอาหารก็หมดเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่นิดเดียว ซ่งอวิ๋นเฟยมองจานที่ว่างเปล่า เก็บถ้วยชามอย่างพอใจแล้วไปล้างจาน