กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยเพิ่งจะหันตัวกลับไปนั่งให้เรียบร้อย จงเฉิงฮ่าวก็กอดเธอไว้อย่างแรง “ห้ามไปนะ ยังมีอีกข้างตรงนี้ไง ไม่งั้นจะไม่สมดุล” จงเฉิงฮ่าวชี้ไปที่แก้มอีกข้างของตัวเองพร้อมยิ้มอย่างมีเลศนัย
ซ่งอวิ๋นเฟยก็กอดเขาแล้วจูบแก้มอีกข้างของเขา ยิ้มตาหยีมองจงเฉิงฮ่าว แกล้งหยอกเขาว่า “แบบนี้พอหรือยัง?”
“ยังไม่พอ ยังไงก็จูบไม่พอ วันนี้ทำตัวกระตือรือร้นขนาดนี้ หรือว่าขออะไรก็จะตอบตกลงทั้งหมดเลย?” จงเฉิงฮ่าวกอดเอวบางของซ่งอวิ๋นเฟยไว้ไม่ปล่อย แกล้งหยอกเธอว่า
“ยังไม่พออีกหรือ? นายยังอยากได้อะไรอีก?” ซ่งอวิ๋นเฟยก็พูดหยอกเล่นเช่นกัน