กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ซ่งอวิ๋นเฟยขมวดคิ้ว เม้มริมฝีปากเล็กน้อย วิ่งเข้ามาหาจงเฉิงฮ่าว มือทั้งสองกำเป็นหมัด รัวทุบไปที่หน้าอกของจงเฉิงฮ่าว จงเฉิงฮ่าวแกล้งหลบ พลางตะโกนว่า “เจ็บ เจ็บ…” พลางหลบไปด้านข้าง
ซ่งอวิ๋นเฟยไม่อยากปล่อยเขาไปเลยสักนิด วิ่งไล่ตามตีไม่หยุด ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่ไม่สูงนัก จงเฉิงฮ่าวก้มตัวลง ซ่งอวิ๋นเฟยพลาดท่า ตีไปถูกหัวของเขาใกล้ ๆ ใบหู จงเฉิงฮ่าวกอดหัวทันที ไม่วิ่งต่อไป
ซ่งอวิ๋นเฟยเห็นว่าตีผิดที่ และจงเฉิงฮ่าวยังยืนอยู่ตรงนั้น กอดหัวนิ่งไม่ขยับ ในใจก็เริ่มกลัวขึ้นมาทันที เธอกังวลว่าถ้าตีถูกหัว อาการอาจหนักหรือเบาก็ได้