กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ครูพละกดนาฬิกาจับเวลา เวลาคือห้านาที การล้มทำให้เสียเวลาไปแค่ครึ่งนาที ผลการวิ่งแปดร้อยเมตรของซ่งอวิ๋นเฟยยังคงติดอันดับต้น
เจิ้งจื้อฮ่าวเห็นข้อมือและแขนของซ่งอวิ๋นเฟยมีแผลถลอกทั้งคู่ มีเลือดออก ยังมีเม็ดทรายสกปรกฝังเข้าไปในเนื้อใต้ผิวหนัง เขามองเธอด้วยความปวดใจแล้วถามว่า “เจ็บมากไหม ทำไมถึงล้มได้ ผมจะพาเธอไปทายา คิดว่ายังต้องล้างแผลและฆ่าเชื้อด้วย”
ซ่งอวิ๋นเฟยพูดเบา ๆ ว่า “ไม่เป็นไร ไม่ได้รุนแรงขนาดนั้น”